Sağlık

Kronik yalnızlık 65 yaş üstünde demans riskini yüzde 38 artırıyor

Fransa'daki 30 yıllık araştırma, kalıcı yalnızlığın demans riskini büyüttüğünü, geçici yalnızlığın ise etkili olmadığını gösterdi.

Kronik yalnızlık 65 yaş üstünde demans riskini yüzde 38 artırıyor - Dosya Haber
🎙️ Haberi Sesli Dinle:

BORDEAUX — Fransa'daki Bordeaux Üniversitesi araştırmacılarının yürüttüğü kapsamlı bir çalışma, 65 yaş üstü bireylerde kronik yalnızlığın demans (bunama) riskini yüzde 38 oranında artırdığını ortaya koydu. Bulguları Aging & Mental Health dergisinde yayımlanan araştırmada, 1988-2018 yılları arasında 65 yaş üzerindeki 3 bin 777 katılımcının verileri incelendi.

Araştırma kapsamında katılımcılar; "hiç yalnız olmayanlar", "ara sıra yalnızlık yaşayanlar" ve "kronik yalnızlık yaşayanlar" olmak üzere üç gruba ayrıldı. İstatistiksel analizler, kalıcı yalnızlık yaşayan bireylerde demans görülme oranının diğer gruplara kıyasla belirgin biçimde yükseldiğini, buna karşın ara sıra yaşanan yalnızlığın demans riski üzerinde anlamlı bir etkisinin bulunmadığını gösterdi.

| Yalnızlık Grubu | Demans Gelişme Oranı | |:---|:---| | Kronik yalnızlık yaşayanlar | %49 | | Ara sıra yalnızlık yaşayanlar | %34 | | Hiç yalnızlık yaşamayanlar | %33 |

Kronik yalnızlık demansı nasıl tetikliyor?

Bordeaux Halk Sağlığı Merkezi kıdemli araştırmacısı Karine Peres, konuya ilişkin yazılı açıklamasında geçici ve kalıcı yalnızlık arasındaki farka dikkat çekti:

"Çoğu insan yaşamının bir döneminde yalnızlık yaşıyor ancak demans riskini artırabilecek olan, yalnızlığın kronik ve kalıcı hale gelmesi. Bu ayrım çok önemli."

Peres, kronik yalnızlığın uzun süreli strese yol açarak bağışıklık sistemini olumsuz etkilediğini ve vücutta iltihaplanmayı tetiklediğini ifade etti. Ayrıca yalnızlığın fiziksel aktivitede azalma ve kötü beslenmeyle ilişkili olduğunu belirten Peres, bu etkenlerin demans için risk oluşturan kalp-damar hastalıkları ile diyabeti tetiklediğini kaydetti.

Sağlık çalışanlarına ve politika yapıcılara çağrı

Araştırmanın başyazarı Yvanna Simon ise yaşlı bireylerde risk değerlendirmesi yapılırken yalnızca hanede tek başına yaşama kriterine bakılmaması gerektiğini vurguladı. Simon, "Sağlık çalışanları, sosyal hizmet uzmanları ve politika yapıcılar, toplumsal risk göstergesi olarak yalnızca birlikte yaşama durumuna odaklanmamalı, kişilerin bağ kurma ve yalnızlık konusundaki kendi algılarını da hesaba katmalı" değerlendirmesinde bulundu.

Araştırmacılar, elde edilen verilerin ileri yaş grubuna yönelik koruyucu halk sağlığı programlarında sosyal bağların güçlendirilmesine daha fazla ağırlık verilmesi gerektiğini gösterdiğini belirtiyor.

İlgili Haberler