Mesafe
Zıtlıkların, benzerliklerden daha fazla prim yaptığı bir dönemdeyiz. Ne fazla şeffaflık, ne de fazla gizem eskisi kadar önemsenmiyor.
Daha çok nasıl hissedildiği üzerine kurulu bir akış var. Bu, bana kendimi iyi hissettiriyor ya da iyi hissettirmiyor… Artık tüm mesele bu!
Nasıl hissedeceğini öngörmek değerli ama ber zaman öngörü işe yaramıyor.
Hayatın sürprizleri, değişen ekonomi, değişen psikoloji her şeyle ve herkesle biraz daha mesafeli olmayı destekliyor.
Mesafe iyidir aslında. İnsan, nerede duracağını, kime ne kadar yaklaşacağını, kimin kendisine ne kadar yaklaşabileceğini ayarlamalıdır. Tabi bir de yönetilemeyen bir akış söz konusudur. Doğal gelişen, samimiyetle şekillenen bir akış. Dengenin olduğu her akış duruma göre yönünü bulur.
Sorun nedir?
İnsanın kendine mesafeli olması! Bu ciddi bir sorundur. Kendini tanıyamamak, kendini sevmemek, kendini saymamak, kendi değerini bilememek,kendini yargılamak… bu mesafeyi korur. Kendisiyle sağlıklı bir ilişkisi olmayan kişinin, dışarıyla da ilişkisi sağlıklı olmaz.
Mesafe, kendimizden ziyade yolculuğun dengesi adına karşılaştığımız her şeyle olabilir. Buna hem bizim hem de çevremizin ihtiyacımız var.
Dengenin, temas ve mesafeyle olan ilgisi, tüm kararlarımızı ve yaşantımızı etkiler.
Hayatın içindeki her bir duruş, tavır, söz, bir sonraki hamleyi belirler. Keskinlik keskinliği, yumuşaklık yumuşaklığı getirir. Aksi de söz konusu olabilir. Zira tekamüle katkıda külli iradeyi biz bilemeyiz.
İnsan, kendisine nasıl davranılmasını istiyorsa karşıya da öyle davranmalıdır. Saygı, hoşgörü ne çok kapı açar, samimi bir çerçevedeyse şayet. Değilse bu çok sakil duracak ve karşılık bulmayacaktır.
Aslında dışarıyla her mesafe, içimizi keşfe destektir. İnsan ve hayat içiçe olduğundan, sürekli bir devinim halindeyiz. Fazlasıyla genel geçer kurallar söz konusu. Dolayısıyla hepimiz her an değişiyor, gelişiyoruz. Frontal korteksi güçlendirerek, bu değişimi bilinçli farkındalıkla yönetebiliriz.
Mesafe; düşünürken, konuşurken, eylemsel ve fiziksel her türlü ortamda doğru belirlenirse, güzelliklere kapı açar.
Öyle upuzun mesafeler değil kast ettiğim, saygı ve sevginin samimiyetle yol aldığı, kendi içimizdeki dürüstlüğün yolculuğundan söz ediyorum.
Var veya yok! Neyse odur! Şükürde ya da hamd da, olanı olduğu haliyle değiştirebilirsek çabada, değiştiremiyorsak kabulde!
Mesafeleri koyan da, kaldıran da zihnimizin gücüyse, şimdi bu farkındalıkla yeniden bakabiliriz hayata.
Sevgimle
Ekleme Tarihi: 8 Nis 2026 18:23
