RAVALPİNDİ — Pakistan'ın Ravalpindi kentindeki tarihi Hindu tapınakları, 1947 öncesi çok kültürlü yaşamın izlerini günümüze taşıyor. Mimari ve kültürel miras uzmanı Hassaan Tauseef'in aktardığına göre kentte ayakta kalabilen 39 Hindu tapınağından yalnızca üçü azalan Hindu nüfusa hizmet vermeyi sürdürüyor. Kalan yapıların büyük bölümü ise konut, depo, okul ve dükkân olarak kullanılıyor.
Kentin işlek ticaret merkezi Raja Bazaar'da bulunan 19. Yüzyıldan kalma bir tapınağın ön cephesi dökülürken, zemin katında bir kuyumcu faaliyet gösteriyor. Kuzeydeki Purana Qila bölgesindeki bir başka eski tapınak ise bugün konut olarak kullanılıyor; çatlak duvarlardan küçük ağaçların filizlendiği ve pencerelerin tuğlayla örüldüğü görülüyor.
Ev ve okula dönüştürülen yapılar
Britanya yönetimindeki Hindistan'ın 1947 yılında bölünmesinden önce Ravalpindi'de gayrimüslimler çoğunluğu oluşturuyordu. Bölünme sürecindeki kitlesel göçlerle Hindular ve Sihler Hindistan'a giderken, Müslüman mültecilerin kente yerleşmesiyle demografik yapı kalıcı olarak değişti. Günümüzde 240 milyon nüfuslu Pakistan'ın yüzde 96'sını Müslümanlar, yüzde 2'sini ise çoğunluğu güneydeki kırsal bölgelerde yaşayan Hindular oluşturuyor.
Tauseef, konut sıkıntısının arttığı dönemlerde hükümetin bu tapınakların birçoğunu ailelere konut olarak tahsis ettiğini belirtti. 19. Yüzyılda inşa edilen kubbeli Kalyan Das Tapınağı da bugün görme engelli çocukların eğitim gördüğü Qandeel Okulu'nun içinde yer alıyor. Okul Müdürü Pervaiz Akhtar, öğrencilerin kentin geçmişindeki farklı inanç yapılarını tanımasının eğitici olduğunu vurgulayarak tüm ibadethanelere saygı gösterdiklerini ifade etti.
None
Hindistan'daki Babri Camii'nin 1992'de yıkılmasının ardından Pakistan'da çıkan olaylarda Ravalpindi'deki bazı tapınaklar da hedef alınmıştı. O dönem kulesi zarar gören Maharishi Valmiki Tapınağı daha sonra onarılarak yeniden ibadete açıldı. Tapınağın 74 yaşındaki rahibi Mir Chand Khokhar, hükümetin izin vermesi halinde kullanılmayan diğer tapınakları da yeniden işlevsel hale getirebileceklerini söyledi. Tauseef ise bu yapıların Güney Asya'da empati ve hoşgörü kültürünü yeniden canlandırabilecek birer hafıza mekânı olabileceğini kaydetti.

