ANKARA — Yönetmen, senarist ve oyuncu Yılmaz Güney’in Adana’nın Yumurtalık ilçesinde hakim Safa Mutlu’yu öldürme suçundan yargılanıp mahkumiyet aldığı dava dosyası, gerekçeli karardan 50 yıl sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (AİHM) taşındı.
1984 yılında hayatını kaybeden ve Türkiye’nin ilk Cannes Film Festivali Altın Palmiye Ödüllü yönetmeni olan Yılmaz Güney’in eşi Fatoş Güney, kızı Elif Güney ve oğlu Yılmaz Güney, avukatları Bişar Abdi Alınak aracılığıyla 2024 yılında yargıya başvurmuştu. Aile, davanın meşru müdafaa kapsamında yeniden görülmesini ve Safa Mutlu’nun mezarının açılarak incelenmesini talep etmişti.
İç hukuk yolları tükendi
Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesi, olayın üzerinden geçen sürede tüm yargısal süreçlerin tamamlandığı ve meşru müdafaanın yasal şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle talebi reddetti. Karara yapılan itirazın üst mahkemece de reddedilmesinin ardından avukat Alınak, Anayasa Mahkemesi’ne (AYM) bireysel başvuruda bulundu.
AYM, 25 Aralık 2025 tarihli kararında “adil yargılanma hakkının ihlal edildiği” iddiasını yetkisizlik, “maddi ve manevi varlığın korunmasının ihlal edildiği” iddiasını ise başvuru yollarının tüketilmesi gerekçesiyle kabul edilemez buldu. İç hukuk yollarının tamamlanmasının ardından dosya AİHM’e taşındı.
1976 tarihli mektup dosyada
Avukat Bişar Abdi Alınak tarafından AİHM’e sunulan başvuruda, elde edilen yeni bilgilerin bugüne kadar kamuoyundan gizlendiği ve Güney’in itibar suikastına uğratıldığı savunuldu. Alınak, öldürülen hakim Safa Mutlu’nun eşi Nuran Mutlu’nun üçüncü bir kişiye yazdığı mektupta olayı aslında görmediğini ve Güney’in mahkum edilmesi için yalancı tanıklık yaptığını itiraf ettiğini öne sürdü. Üç kişilik bilirkişi raporuyla el yazısının doğrulandığı belirtilen 1976 tarihli mektup da delil olarak AİHM’e sunuldu.

