Köşe Yazısı Tem 18 2016

Affettim... Ne olursan ol yine gel...

Affettim... Ne olursan ol yine gel...
Geçen gün egitim verirken farkettim,İnsan o kadar degerli ve o kadar karisik bir yapiya sahip ki;

Her insan aslinda ayni alt yapiya sahip ve cok buyuk bir poyansiyel.

Psikoloji egitiminde anladigim cok onemli bir sey var.İnsanları psikolojik olarak degerlendirirken hic bir zaman kesin yargilar ve sonuclar yada bir tek sebebe bagli değerlendiremiyoruz.

Her insan esit gercekten de ve sartlara bagli ya katil oluyorlar ya siradan yada cok basarili.

Psikoloji ,yaklaşımlar,varsayimlar ve kuramlarla konuşur ve degerlendirir.

Normal bir degerlendirme bicimi ise kesin yargilar içerir.

Koçluk,psikolojinin varoluşçu yaklasimindan etkilenmistir ve onda da ilk ogreti karsinizda ki kisiyi tam potansiyel olarak gormek ve kesinlikle yargi ve kendi fikrini karsi tarafa empoze etmemektir.

Sonuc olarak insan karanlik ve aydinlik enerjilere sahiptir ve sartlara gore gucunu ortaya koyabilir.Bazen bu kontrol edilemez.

Butun dinlerde ve ogretilerde bu sebeple her zaman AFFETMEK gerektigi vurgulanir. 

MEVLANA bunu en iyi anlayan ve anlatandir.

Bu sebeple NE OLURSAN OL YİNE GEL demistir...

Ben de affediyorum, her kim olursan ol yine gel...

Aydinlik ve sevgi dolu kalmaniz dilegiyle sevgiler...

GÜLSEMİ DEMİR