Belki de mesele mutsuz olmamız değildir!
Her şey normal görünüyor fakat bir çok insan içten içe başka bir gerçekliği yaşıyor belki de mesele mutsuz olmak değil…
Bir zamanlar insanın ruhunu besleyen şeyler vardı…
Bir şiir, bir kitap, bir tablo, bir merhamet, ince bir düşünce, samimi bir dostluk…
Şimdi ise çoğumuz sadece temel ihtiyaçlarımızın peşinde sürükleniyoruz. Çalışıyor, tüketiyor, borç ödüyor, biraz mutlu olmaya çalışıyor ve yeniden aynı döngüye dönüyoruz.
“Bir şeyleri kaybettik… ama çoğumuz neyi kaybettiğimizi bile fark etmiyor.”
Tek elimizde kalan “estetik”, bedenlerimiz üzerindeki geçici değişimler oldu. Ruhumuz büyümüyor ama görüntümüzü sürekli güncelliyoruz.
Teknoloji ve yapay zekâ hayatı kolaylaştırırken, bizi yavaş yavaş hiçbir şey üretmeyen insanlara dönüştürüyor. Artık birçok insanın bir hobisi yok. Bir alanda derinleşme isteği yok. Nezaket geliştirmeye sabrı yok. Uzun uzun hissedebileceği bir duygu bile yok.
Sadece hızla tüketiyoruz. Yemekleri, insanları, ilişkileri, şehirleri, hayatları…
Ve sonra sahip olamadıklarımız için depresyon yaşıyoruz. Sahip olduklarımızsa birkaç günlük hazdan ibaret kalıyor.
Doğru dürüst sevemiyoruz. Sevilmeye de güvenemiyoruz. Trend neyse oraya savruluyor, önümüze ne çıkarsa biriktiriyoruz. Ama hiçbir şey içimizi doldurmuyor.
Dost arıyoruz, bulamıyoruz. Merhamet arıyoruz, göremiyoruz. Adalet arıyoruz, ulaşamıyoruz. İnsan kalabalığı büyüyor ama insanlık küçülüyor.
Belki de ilk defa insan olmaya bu kadar hayran olunan bir çağdayız… Ama aynı anda insan olmaktan da en uzak dönemlerden birini yaşıyoruz.
DAHA FAZLASI İÇİN TIKLAYINIZ #psikolog #ModernYalnızlık #RuhsalTükeniş #hakangöksel #yenidenbulkendini
Ekleme Tarihi: 10 Ağu 2026 12:42
