Bilginin kaynağı ve oluşum süreci, felsefe tarihinin en eski tartışma konularından biri olmaya devam ediyor. Bu temel soruya verilen yanıtlar, evreni nasıl algıladığımızı şekillendirir. Temel yaklaşım, bilginin oluşumunda öznenin mi (bilen) yoksa nesnenin mi (bilinen) öncelikli olduğu sorusu etrafında döner.
Bilgi ve Varlık konusunda sahadaki son durum
Bilinç sistemini temel alan bir yaklaşımda bilginin oluşumunda nesne önceliklidir Bu modele göre bilincin sisteme girişi duyu ve algılar aracılığıyla gerçekleşir Duyu ve algılar dış dünyadaki nesneleri fark eden ve sisteme aktaran yapılardır
Ancak bu noktada soyut kavramları fark eden sezgi, fiziksel duyularımızı düzenleyen hormonlar ve hafızamızda saklanan, bilinç sisteminde tekrar yorumlanan kavramlar bu genel kuralın dışında tutulmuştur. Bu yaklaşım, temelini katı bir özne-nesne ikiliği üzerine kurar.
Bilgi ve Varlık konusunda sahadaki son durum ve Sahadaki Son Durum
Farklı bir felsefi duruş ise varlığın bilgisiyle var olduğunu savunur Bu görüşe göre varlık ve bilgi birbirinden ayrılmaz bir bütündür
Bilgi Oluşmaz, Vardır: Bu perspektifte bilgi sonradan "oluşan" bir şey değildir; varlık varsa, bilgi de mutlaka vardır.
Bilgiye Ulaşmak: Bilgi üretilen değil, sadece var olan bilgiye özne (bilinç sahibi) tarafından ulaşılan bir yapıdır.
Özne de Bir Varlıktır: Özne de kendi başına bir varlık olduğundan, zaten kendi bilgisiyle mevcuttur.
Sonuç: Öncelik Varlığın
Sonuç olarak, bu perspektiften bakıldığında bilginin oluşumunda özne ya da nesnenin kronolojik bir önceliğinden bahsetmek mümkün değildir. Varlığın önceliği, onun ayrılmaz bütününü oluşturan bilgisinin de önceliğini belirler