Bu Mesaj Hepimize!
Ben doğmadan önce başlamış hikâye, detayları bilemem ama hissettiğim bana kalandır.
Memleketin insanlarının kadın ve erkek diye var olmayı seçtiği, seçmese de seçimlerin miras gibi devrolduğu bir asırda, insan kalma çabası veriliyor.
Dünyada var olması, vücut bulması bile kadın vesilesiyle mümkünken, kadının bedeni üzerinde bu denli söz sahibi olma hakkını kendinde gören erkeklere ne demeli?
Bunca yıldır, zan’lara kurban edilmiş nice ömür var. Sırf zannettiği için alınmış nice kararlarla bambaşka yönlere evrilmiş hayatlar da cabası.
Aile demek, geçmiş aktarımların paylaşıldığı, görünmeyen bağlarla birbirine bağlanmayı kabul etmiş insanların biraraya gelmesi demek.
Aile olmayı başarıp başarmamak değil de, o görünmeyen bağları fark edip fark edememek söz konusudur. Aynı çatı altında aile birliğini korumaya çalışırken, birbirlerinin ruh dengesini bozanlar da, olmadı diye yolunu ayıranlar da aslında mesajı okuyamayanlardır.
Nemrut’un tepesinden bakınca görünenle, başını tepeye kaldırınca görünenler hiç bir zaman aynı değildir. Ama insan, kendine nereden bakarsa baksın göreceği şeyler hep aynıdır.
Samimi ve dürüstçe bakmayı düstur edinene dek, kendimize de kör bakabiliyoruz. Biz kendimizi görsek de, nefs kabul etmeyebiliyor.
Bazı şeyler seçimken, bazıları seçim dışı görülebilir. Ama olanın mesajı her zaman önce bize, kendimizedir.
*Dün, bugün ve yarın, öfkeler tuzaktır ama şifaya dönebilir. *Hep örttüğün ne varsa fazlasıyla kımıldar, rahatsız ol ve artık ertelemeden şifalandır.*Karşıda gördüğünün kendi içindeki karşılığını bul. Evet biraz mesai gerek, ama gerek, buna ihtiyaç var.
Geçmişten gelen, yok saydığın yaraların kapanmaması sorun değil! İyileşmeye halâ hazır olmaman belki de tek sorun.
***İyileşmeyi seçebiliriz. Buna hepimiz izinliyiz.
İçerdeki her bağımlılığa bugüne kadar ihtiyaç duyulmuş olabilir. Buradaki asıl konu; nedenleri yanına alarak, nasılları görmeyi seçmektir.
Ben ise tam tersi, hep uçlarda gezinmişim; ya tamamen zıtlaşıp, benim dediğim gibi olsun ısrarcılığımla var olmuşum, ya da içerdeki kendi nedenlerime göre fazlasıyla yatayda kalmış, kabul etmeye çabalamışım.
Bu gece o gece oldu! Milatın bir yenisi daha doğdu.
İnsan, yaşadığı sürece ne miladı biter ne de hicreti…
Yaşamın kendisi bir yolculuk.
O zaman bize, hepimize; hayırlı yolculuklar. 🖐️
Sevgimle
Ekleme Tarihi: 4 Mar 2026 20:16
