Değişen Dünyada Sabit Kalmak

Değişen Dünyada Sabit Kalmak: Ruhumuzun ve Duygularımızın Aynası

​Çevremize baktığımızda dağların yerinde durduğunu, gökyüzünün hep aynı mavi olduğunu, insanların ve eşyaların temelde değişmediğini hissederiz.

Oysa bilim bize bunun tam tersini söyler: Atom altı parçacıklardan dev galaksilere kadar evrende her şey, her an amansız bir değişim içindedir. Peki, bu kaotik değişim okyanusunda neden her şey bize "sabit" ve tanıdık geliyor?

​Bu paradoksun cevabı, fiziksel dünyanın ötesinde, kendi iç dünyamızda yatıyor.

​Kozmosun Değişimi ve Ruhun Sabitliği

​Evrenin fiziksel yapısı sürekli bir akış halindeyken, bilinç sistemimizin temelini oluşturan "ruh" ve ona bağlı unsurlar, atom temelli değildir. Maddi bir yapıları olmadığı için kozmostaki bu sürekli fiziksel değişime içkin değillerdir. Yani, madde değiştikçe ruh, o değişimin dışında, bir gözlemci gibi sabit kalır.

​Duygular: Algının Çapası

​Bizi sürekli bir değişim karşısında delirmekten ya da her an yepyeni bir dünyada uyanıyormuş gibi hissetmekten alıkoyan şey ise duygularımızdır. Duygular, ruhun bu sabit yapısının fiziksel dünyadaki yansımasıdır.

​Duygularımız, değişen dünyayı bizim için "sabitleyen" birer çıpa görevi görür. Eğer duygularımız olmasaydı, çevremizdeki her detayın her saniye değiştiğini fark eder, bu muazzam hız karşısında hem kendimize hem de çevremize tamamen yabancılaşırdık.

​Yabancılaşmadan Anlama Giden Yol

​Böyle bir yabancılaşma hali, insan zihni için sürdürülebilir değildir ve kaçınılmaz olarak derin bir "anlamsızlaşmaya" yol açar. Bir şeyin kalıcı olduğunu hissetmediğimiz yerde, onunla bir bağ kuramayız.

​Sonuç olarak; hayatın anlamlılığı, duygularımızın değişimi sabitleme yeteneğine bağlıdır. Biz ve çevremiz her an değişsek de, ruhumuzun aynasındaki duygularımız sayesinde bu değişimi bir "süreklilik" ve "anlam" çerçevesine oturtabiliyoruz.