Ancak bugün, modern bilimin ve felsefenin kesişim noktasında durup çevremize baktığımızda, bu sorunun cevabının "hayır" olduğunu, üstelik çok daha karmaşık bir mekanizmayla karşı karşıya olduğumuzu görüyoruz.
Gerçekliğin Aynası Kırık mı? Özü Arayan Bir konusunda sahadaki son durum
Gerçekliğe dair algımız bir öz arayışı üzerine kuruludur Oysa varlıkların değişmeyen nesnel bir özü olduğunu varsaymak sadece kendi perspektifimizin evrensel olduğunu sanmamızdan kaynaklanıyor olabilir
Biz insanlar, benzer bir "bilinç sistemine" sahip olduğumuz için çevremizi benzer bir renk paleti ve formla algılıyoruz. Bir ağaca baktığımızda hepimiz onu "ağaç" olarak tanımlıyoruz. Ancak ya bu sadece bir tür "uzlaşma" ise?
Daha somut bir örnek verelim: Kediler. Kendi bilinç sistemleriyle dünyayı deneyimleyen kedilerin, insanları bizden çok farklı bir formda—belki de büyük, beceriksiz kediler olarak—algıladığını varsaymak hiç de mantıksız değil. Eğer algı sisteminiz bir varlığın "ne olduğunu" belirliyorsa, "o varlığın gerçek özü" nerede kalır?
Gerçekliğin Aynası Kırık mı? Özü Arayan Bir konusunda sahadaki son durum ve Sahadaki Son Durum
Platondan bu yana var olan her şeyin mutlak bir ideal formu olduğu fikri insan merkezli bir evrende güzel duruyor
Ancak denkleme diğer canlıları, yapay zekayı veya bizimkinden tamamen farklı bilinç sistemlerini dahil ettiğimizde, bu temel idea fikri kaçınılmaz olarak geçersizleşiyor.
Evrende "tek ve gerçek bir görünüm" yoktur; sadece o bilinç sistemine has "yansımalar" vardır.
Gerçekliğin Aynası Kırık mı? Özü Arayan Bir konusunda sahadaki son durum ve Sahadaki Son Durum
Eğer bir varlığın özüne doğrudan erişemiyorsak geriye ne kalır? Cevap oldukça pragmatik: Etkileşim
Elimizde kalan tek şey, varlıkların "neye neden oldukları" ve "neyin nedeni olduklarıdır".
Bir varlığı kendi başına, yalıtılmış bir öz olarak tanımlayamayız; ancak diğer varlıklar üzerindeki etkileriyle, yani kurduğu ilişkiler ağıyla tanımlayabiliriz.
Bilinç sistemlerimiz bize varlıkların "var olduklarını" kanıtlar, aralarındaki neden-sonuç ilişkilerini kurmamızı sağlar. Ancak "öz" dediğimiz o gizemli çekirdek, her zaman algımızın ötesinde, ulaşılamaz bir sır olarak kalmaya mahkumdur.
Sonuç olarak; belki de gerçeklik, nesnelerin kendisinde değil, onların birbirleriyle kurdukları o bitmek bilmeyen "etki trafiğinde" gizlidir. Belki de aradığımız cevap bir "şey" değil, bir "oluş" halidir.
Sizce, farklı bir bilinç sistemine sahip bir varlığın gözünden kendinizi nasıl tanımlardınız?