İSTANBUL — Diyarbakır'da 20 Eylül 1992 tarihinde uğradığı silahlı saldırı sonucu hayatını kaybeden yazar Musa Anter'in, öldürülmeden birkaç ay önce kızı Rahşan Anter'e yaşadığı derin yalnızlığı ve kırgınlığı anlattığı hatıraları yeniden gündeme geldi.
Araştırmacı Faik Alkan'ın derlediği tanıklıklara ve Rahşan Anter'in aktardığı hatıralara göre; yazar, hayatının son döneminde bünyesinde köşe yazarlığı yaptığı gazetede gördüğü ilgisizlikten dolayı büyük bir üzüntü yaşadı. Cinayetten kısa bir süre önce kızıyla yaptığı bir görüşmede gözyaşlarını tutamayan Anter'in, çevresindekilerin kendisine yönelik tutumundan yakındığı ve adeta bir kenara itildiğini dile getirdiği belirtildi.
Ölümünden Sonra Sahiplenildi Yaşarken Yalnız Bırakıldı
Rahşan Anter'in paylaştığı bilgilere göre, o dönem gazete yönetiminde ve yazı işlerinde bulunan kadroların Musa Anter'in yazılarına ve fikirlerine mesafeli yaklaştığı, tecrübeli yazara karşı soğuk bir tutum sergilediği ifade edildi. Yaşadığı dışlanmışlık hissini kızına "Beni adam yerine koymuyorlar" sözleriyle aktaran Anter'in, özellikle öldürülmesinin ardından geniş çevrelerce sahiplenilmesine karşın hayattayken hak ettiği saygıyı göremediği vurgulandı.
Cinayetin üzerinden geçen 34 yıla rağmen Anter ailesinin ve yakın çevresinin dile getirdiği bu hatıralar, dönemin siyasal atmosferinde tecrübeli aydınların kendi mahallelerinde dahi nasıl bir yalnızlığa itildiğini bir kez daha gözler önüne serdi.