DIŞ HABERLER — Teorik fizik ve kozmoloji dünyasında geçmişe yolculuk tartışmalarını kökten değiştirecek yeni bir matematiksel araştırma yayımlandı. Çin'deki Jinan Üniversitesi'nden fizikçi Prof. Dr. Hongsheng Zhang, uzay-zaman evreninde kapalı zaman döngülerinin kendiliğinden oluşamayacağını ortaya koyan 3 satırlık bir matematiksel kanıt sundu.
Işığın yayılım dinamiklerini temel alan bilimsel çalışma, zamanda geriye doğru seyahat etme umutlarına kuramsal düzeyde güçlü bir sınır çiziyor. Araştırma, evrendeki ışık doğrultuları ile zaman ekseninde hareket eden herhangi bir varlığın yönü arasındaki geometrik ilişkiyi modelliyor. Geliştirilen analize göre, ışık benzeri bir yön, zamanda ilerleyen bir kütlenin veya gözlemcinin yönüne hiçbir koşulda tam 90 derece dik olamıyor.
Kapalı zaman döngüleri nasıl engelleniyor?
Bu geometrik zorunluluk gereğince, uzay-zamanda hareket eden herhangi bir fiziksel yapının yolculuğu boyunca belirli bir skaler büyüklük sürekli artış gösteriyor. Söz konusu kesintisiz artış, evrenin kendi üzerine kıvrılarak başlangıç noktasına döndüğü kapalı zaman döngülerinin (closed timelike curves) oluşumunu imkânsız hale getiriyor ve zamanın neden tek yönde aktığını matematiksel olarak belgeliyor.
Geleneksel zaman yolculuğu modelleri genellikle negatif enerji, egzotik madde, kuantum dalgalanmaları veya devasa kara delik tekillikleri gibi aşırı fiziksel koşullara dayanıyordu. Prof. Dr. Zhang ise geliştirdiği çözümün egzotik enerji şartlarına veya karmaşık kuantum etkilerine gereksinim duymadığını, uzay-zamanın doğrudan ışığın kendi geometrisi üzerinden dilimlenmesiyle nedenselliğin ispatlandığını belirtti.
Hangi istisnai koşullarda delinebilir?
Hazırlanan denklem zaman döngülerini genel çerçevede yasaklarken, bu yasağın hangi uç koşullarda aşılabileceğini de gösteriyor. Çalışmaya göre kapalı bir döngünün ortaya çıkabilmesi için evrenin kendi dokusunu bükerek derin bir burulma (twist) yaratması gerekiyor. Bu tablonun ise yalnızca hızla dönen devasa bir kara deliğin yarattığı ekstrem çekim alanında ya da evrenin genel topolojisinin doğrudan kendi üzerine katlanmasıyla gerçekleşebileceği ifade ediliyor.