DIŞ HABERLER — Avrupa kıtasının dilsel ve genetik geçmişine ışık tutan kapsamlı bir uluslararası araştırma, Cermen ve Kelt dillerinin kökenini ve binlerce yıllık yayılım rotalarını ilk kez antik DNA verileriyle kanıtladı.
Nature dergisinde yayımlanan ve 4 bin 700'den fazla antik genomun incelendiği çalışmada, yaklaşık 4 bin yıl önce Baltık bölgesinden İsveç'e göç eden ve varlığı bugüne kadar bilinmeyen bir nüfus topluluğu tespit edildi. Genetik veriler, bu topluluğun İskandinavya'dan başlayarak Orta, Güney ve Batı Avrupa ile Britanya Adalarına doğru geniş bir alana yayıldığını gösterdi. Söz konusu kitlesel nüfus hareketinin, ilk rün yazıtlarının ortaya çıktığı ve erken Cermen dillerinin şekillendiği dönemle doğrudan örtüştüğü belirlendi. Analizler, Britanya'daki Anglo-Sakson topluluklarında bu genetik imzanın baskın olduğunu ve Eski İngilizcenin temelini atan grupların bu göç dalgasıyla adaya ulaştığını ortaya koydu.
Kelt dillerinin yayılım rotası kesinleşti
Tarihsel dilbilimciler arasında Kelt dillerinin Atlas Okyanusu kıyılarında mı yoksa İç Avrupa'da mı doğduğuna yönelik uzun yıllardır süren tartışma da genetik haritalandırma ile netlik kazandı. Araştırma ekibi, yaklaşık 2 bin 800 yıl önce Doğu-Orta Avrupa kökenli bir topluluğun Batı Avrupa ve Britanya'ya doğru göç ettiğini belirledi. Bulgular, Kelt kültürü ve dillerinin kıtadaki yayılımının bu göç dalgasıyla doğrudan ilişkili olduğunu doğruladı.
İskandinavyaya tersine göç ve Viking dönemi
Araştırmada saptanan bir diğer önemli veri ise Cermen dillerinin yayılmasının ardından günümüz Almanya coğrafyasından İskandinavya'ya doğru yaşanan tersine göç dalgası oldu. Bilim insanları, bu genetik dönüşümün modern İskandinav dillerinin atası kabul edilen Eski Nors dilinin ortaya çıkışı ve Viking kültürünün yükselişiyle eşzamanlı gerçekleştiğini kaydetti. Uzmanlar, devasa antik genom veri tabanının insanlık tarihindeki büyük dilsel dönüşümleri biyolojik kanıtlarla ortaya koyduğunu belirtiyor.